PERSBERICHT – Rapport parlementaire onderzoekscommissie 'Operatie Kelk'
Vzw Mensenrechten in de Kerk (MRK) heeft het rapport van de parlementaire onderzoekscommissie 'Operatie Kelk' grondig bestudeerd. Hoewel wij de omvang van het onderzoek erkennen, legt het rapport een stuitende paradox bloot tussen de ontluisterende feiten en de uiteindelijke, veel te voorzichtige conclusies.
Terwijl de Kerk publiekelijk volledige openheid beloofde, beschrijft het verslag een realiteit van informele contacten, beïnvloeding en een protocol tussen Kerk en Justitie zonder wettelijke basis. Door deze tegenstelling is het zonneklaar geworden dat de Kerk alle geloofwaardigheid definitief heeft verloren. Het is de ultieme hypocrisie: in het verborgene doet de Kerk precies het tegenovergestelde van wat zij zelf predikt en van haar gelovigen vraagt. Zij treedt haar eigen christelijke waarden met de voeten door haar maatschappelijke macht – zelfs na zoveel menselijk leed – doelbewust aan te wenden als instrument voor obstructie en zelfbehoud, in plaats van voor gerechtigheid. Dit gebeurt stelselmatig ten koste van de waarheid, de slachtoffers en het geloof zelf.
Wij stellen vast dat de commissie haar eigen ruime bevoegdheden onvoldoende heeft aangewend om de bewijzen bloot te leggen die zij nu beweert niet te vinden. Door getuigen met selectief geheugenverlies nauwelijks kritisch te ondervragen, heeft de commissie de kans laten liggen om de onderste steen boven te halen. Hoewel zij stuitte op multiconfessionaliteit, liet zij nader onderzoek na, hoewel de partijdigheid vele malen erger is dan ten tijde van het spaghettiarrest. Waar slachtoffers vaak worden weggezet als aanhangers van complottheorieën, bewijst dit rapport zwart-op-wit dat er geen sprake is van een theorie, maar van een structurele praktijk.
Wij vragen ons dan ook af waarom de commissie niet eens heeft geprobeerd om een antwoord te zoeken op de meest essentiële vraag: hoe kan een onderzoek van deze omvang na vijftien jaar eindigen zonder dat het ooit tot een proces is gekomen? Door zich te beperken tot een louter juridische benadering, blijft de fundamentele vraag naar morele schuld onbeantwoord.
Dit rapport mag geen eindpunt zijn. Omdat de politiek verzuimt om de nodige conclusies te trekken en de regie te nemen, richt MRK zich nu rechtstreeks tot de samenleving. Wij vragen de bevolking om de slachtoffers te steunen en de druk op de politiek op te voeren.
Wij, de slachtoffers, de politiek en de samenleving mogen ons niet opnieuw laten vangen door te vertrouwen op de goodwill van de kerk. Die probeert nu immers via de CD&V-minister van Justitie opnieuw de controle over het herstelfonds te krijgen of de afwikkeling ervan minstens te beïnvloeden.
Wij roepen iedereen op om onze eisen te onderschrijven en de officiële petitie bij de Kamer te tekenen: dat kan via deze link.
Alleen met uw steun kunnen wij de politiek dwingen tot de onverwijlde uitvoering van de MAVEK-eisen:
De aanstelling van een onafhankelijke ombudsman.
Een wettelijk slachtofferstatuut.
De oprichting van een onafhankelijk herstelfonds, uitsluitend voor slachtoffers van de Kerk en volledig gefinancierd door de Kerk zelf.
Het mag niet langer aan de slachtoffers alleen worden overgelaten om al dertig jaar lang te blijven vechten voor rechtvaardigheid.
Nico Verzele,
Initiatiefnemer MAVEK (Misbruik, abus, victimes, église, Kerk)
Oprichter van SOL (Samen overleven)
Martine Vanneste,
Voorzitter vzw Mensenrechten in de kerk MRK
Marc Dewit
Coördinator vzw Mensenrechten in de kerk MRK
